Nakakabighani pa ang Gubat

Ni Jose Maria Sison

Lumayas na ang mga sumpunging anito at diwata
Mula sa matatandang puno at sukal,
Madidilim na yungib at puntog sa mga lilim,
Malulumot na bato at mga bumubulong na sapa.
Nawalan na ng nakakaalangang kapangyarihan
Ang mga kulubot na balete at uwak.

Mga kawalang-katiyakan ng mga sinaunang panahon
Ay hindi na nakaabang para manggulat at manakot.
Maingat na pumipintig sa gubat
Ang katiyakan sa ibabaw ng mga katiyakan
Ng pagputol ng kahoy, pangangaso sa baboy-damo’t usa,
Pag-ani sa mga prutas, pulot-gata at orkidiya.

Subalit nakakabighani pa ang gubat
May bagong himig sa hangin
May bagong hiwaga sa malalim na luntian,
Sabi ng mga magsasaka sa mga kaibigan.
Nangingibabaw ang natatanging mapanlabang diwa
Para akitin at gulatin ang mga nanghihimasok.